recepten999.nl | lamsbout 800 gram | bananentaart van saroma | zalmtaart bladerdeeg kwark | recepten999.nl | kokosmakronen van hele eieren | thermomix tm5 | tonijnsalade met fruit | recept mexicaans doritos gehakt
Login

Login om recepten999 om uw favoriete recepten opslaan

Als u nog niet geregistreerd bent, registreer nu!

Wachtwoord vergeten?

voor 4 personen (1) Frangelico hazelnootlikeur (2) Gebrande hazelnootsiroop (Coffee Company) of anders DE hazelnootsiroop (3) Witte chocolademousse, van het merk Herman (tot voor kort te koop per liter bij de VOMAR, misschien komt het terug als we er allemaal om vragen!) of anders huismerk eenpersoonsporties bij de JUMBO. Of zelfgemaakt natuurlijk (zie elders op deze site) (4) Stukjes hazelnoot, vers gebrand 4x Smult + 24-delige BK bestekset Nu voor € 39,95 (normaal 117,70) Bestel nu » Hulpmiddelen Koekenpannetje, verder niets als je de chocolademousse kant en klaar koopt. Maak je de mousse zelf, kijk dan ook voor de hulpmiddelen bij een recept voor witte chocolademousse. Voorbereiding Koop of maak witte chocolademousse. Breek de hazelnootjes in stukjes. Heb je geen vers gebrande hazelnootjes, rooster ze dan even in de koekenpan. Bereidingswijze Zie voorbereiding en serveertips en, als je de mousse zelf wilt maken, een recept voor witte chocolademousse. Serveertips Schep de mousse in eenpersoons schaaltjes. Giet de likeur en/of siroop er over. Garneer met de stukjes hazelnoot en met een ministroopwafeltje.

Bron: smulweb.nl

Chef: Sergio Herman, Thema: Creatief met restjes Het volledige recept vind je hier: http://koken.vtm.be/recept/gemarineerde-kip-met-gebakken-aardappelen-en-n...

Aangezien ik dol ben op alles wat in het water leeft en er nergens in Nederland zoveel aanvoer is van al die zilte zaligheden dan in Zeeland, heb ik er 35 jaar geleden voor gekozen om naar deze prachtige provincie te verhuizen. Nee, dat is een grapje. Het was een stukje huisvesting, een beetje meer inkomen en een heleboel liefde dat me hier toe bracht. Amore’s gelukzalige vonkenregen is in de loop der jaren een beetje verbleekt misschien, maar mijn warme genegenheid voor allerhande heerlijkheden die de zee ons geeft, heeft nog niets aan kracht ingeboet. Zeebaars. Tarbot. Mosselen. St. Jacobsschelpen. Garnalen. Je mag me er voor wakker maken. Opgewekt zal ik vork en mes ter hand nemen, want een vers visje smaakt me altijd. Oók in het holst van de nacht. Vandaag was het weer de hoogste tijd om in te slaan. En als ik dat doe, dan is er voor mij maar één adres in heel Zeeland: vishandel van As Zeeland in Yerseke. Met het azuurblauw van zuiver Oosterscheldewater in de achtertuin van deze onderneming, spreekt het haast vanzelf dat er dagelijks aanvoer is van kraakverse vis. De kwaliteit van vis wordt voor het overgrote deel bepaald door zijn mate versheid. Daar heb ik bij Van As nog nooit iets te klagen over gehad. Ik moet even zoeken naar de nieuwe ingang aan de Korringaweg 33, want Arie en Maddy Schot hebben hun zaak recentelijk volledig gerestyled. Vitrines, toonbanken, bakapparatuur, wanden, alles is spiksplinternieuw en blinkt me tegemoet. Blikvanger is de grote, ronde koelvitrine met daarin uitgestald alle mogelijke soorten verse vis: roodbaars, zalm, dorade, rogvleugel, sliptong en nog veel meer. Ook de uitstekende kwaliteit schaal- en schelpdieren zijn, zoals vanouds, volop aanwezig. Mandjes platte oesters (0000) gaan hier vlot over de toonbank. Maddy toont me enthousiast het vernieuwde homarium, waaruit een keuze te maken valt uit de diverse groottes (levende) kreeft. Op dit moment (begin mei-half juli) zijn het louter Oosterscheldekreeften die verkocht worden; volgens kenners de allerlekkerste die bestaan. Bij het aanzicht van zoveel voortreffelijk kreeftenvlees, spreek ik mezelf vermanend toe: dit jaar moet ik toch echt al mijn angst voor het zelf bereiden van dit exclusieve schaaldier opzij zetten en er gewoon stoutmoedig aan beginnen. Overigens wordt er buiten het seizoen plaats gemaakt voor de Canadese kreeft. “We hebben zo’n uitgebreid assortiment omdat we veel aan de horeca leveren”, vertelt Arie Schot me desgevraagd. “Daar zitten ook veel sterrenrestaurants tussen en die wensen vanzelfsprekend topkwaliteit geleverd te krijgen. Er wordt veel naar lijn- of haakgevangen vis gevraagd, dus lever ik dat. En we proberen ook zo veel mogelijk wildvangst aan te bieden. Kijk, die kleine tarbot, de kabeljauw en schol is allemaal wildvangst.” Hij wijst me de vis aan in de overvolle vitrine. Op mijn vraag met welke restaurants precies samengewerkt wordt, volgt een bescheiden gemompel. Niettemin versta ik klinkende namen als La Trinité (Sluis), Pure C (Cadzand-Bad), Hof van Cleve (Kruishoutem België) en jawel, de recent verschenen ster aan Sergio Herman’s firmament: The Jane in Antwerpen! Als ik mijn enthousiasme hierover laat blijken, wimpelt Arie dit af met een schouderophalen. "Waar het om gaat is de vis," zegt hij achteloos, "die moet goed zijn. En vers. Met onze geconditioneerde eigen moderne bestelauto's leveren wij alles op locatie volgens alle strenge richtlijnen om de kwaliteit van onze producten te waarborgen." Sinds kort heeft het hardwerkende echtpaar ook zelf een kok in de arm genomen. Deze verzorgt allerhande traiteurproducten. Ik zie aanlokkelijke hapjes zoals zalmvlinders met spinazie en hartige taarten, maar ook kant-en-klaarmaaltijden als visbami en tagliatella met garnalen. Tevens zijn er elke dag vers bereide salades voorradig. Met ingrediënten als tonijn, zalm of krab vormen zij een levensgroot verschil in smaak met de vergelijkbare producten uit de supermarkt! Intussen heb ik mijn wensen kenbaar gemaakt: zalmstaarten, paling en wilde tarbotjes. En wat dan zo fijn is dat de minder aangename werkzaamheden als fileren, ontgraten, ontschubben, portioneren of sealen met alle soorten van genoegen voor de klant worden uitgevoerd. Het gekochte kan zó in de pan of in de diepvries. Omdat het rond lunchtijd is, nemen de Man en ik even rustig de tijd om een vers gebakken lekkerbekje te verschalken. “Niks heek hier, maar échte kabeljauw”, fluistert Arie ons in het voorbijgaan toe. “Dat is wel te proeven, hoor! Zo heerlijk mals als ze zijn”, roepen Man en ik in koor. En dan meen ik toch echt een weliswaar verstolen, maar trots glimlachje te bespeuren op het gezicht van deze gedreven ondernemer. N.B. Ik word niet gesponsord om dit artikel te publiceren. Bovendien heb ik geen enkele commerciële connectie met vishandel Van As Zeeland. Ik schrijf slechts over zaken die mij persoonlijk in beroering brengen.

Bron: eetplezier.blogspot.com

Op dit moment zit ik ‘tussen twee banen’! Naast het continu speuren naar vacatures, kom in eindelijk toe aan wat ‘kookprojecten’ zoals desembrood bakken. Zoals je ziet, is de frequentie van geplaatste blogs ook vrij hoog geweest de laatste tijd…. Vandaag mijn ervaringen met het maken van een moederdeeg of starterdeeg en het bakken van een brood. Ik ben vorige week woensdag begonnen met het moederdeeg en vandaag geëindigd met een succesvol gebakken brood. Geen lange verhandelingen (maar wel een korte uitleg) over wat er precies gebeurt als je moederdeeg maakt en een brood bakt. Hiervoor verwijs ik (met haar goedkeuring) naar een site van Ineke Berentschot. Alle eer voor haar vanwege het heldere verhaal en leuke recepten. Haar site kun je vinden op: www.wiebaktmee.nl. Mij is duidelijk geworden: er is niet één allesomvattend recept. * De één start met roggemeel, de ander met volkorenmeel of gewoon bloem… * Er zijn tips om het dagenlang te laten rusten, de ander voedt en roert het iedere dag tweemaal. Daartussen zitten allerlei varianten. * Ook neemt iemand als 'starthulp' biologische rozijnen voor het moederdeeg, de ander een scheut karnemelk. .. * Sommige thuisbakkers waarschuwen voor het gebruik van metalen lepels en materiaal, anderen gebruiken absoluut geen kraanwater… * Een aantal mensen plaatst het moederdeeg in de koelkast, sommigen laten het op kamertemperatuur… * De één gebruikt een snufje zout bij het bakken, de ander eetlepels….. * Sommigen keukenprinsessen/prinsen bewaren het moederdeeg voor volgend gebruik, als een ingedroogd klontje, een andere groep mensen maakt een papje…. * Een aantal mensen leggen een doek over het moederdeeg, anderen een deksel of plasticfolie…. * De één bakt het brood 45 min. op 235 graden C, anderen 1 uur op 190 graden C… * Ook zijn er bakkers die zetten een kommetje water onder in de oven (voor extra mooie korst), andere bakkers spuiten het brood (laat het in de oven) om de 10 minuten in met water uit de plantenspuit…. * Bakker A bakt zijn brood in een vorm…. Bakker B bakt haar brood los op de bakplaat… * De verantwoorde bakkers onder ons bakken met uitsluitend biologisch meel, de meer nonchalante types bakken ze overal bruin van… * Mixt de één half roggemeel, half volkoren tarwemeel, de ander mixt tarwebloem en een handje speltmeel, kamutmeel, boekweitmeel, gebroken lijnzaad, vruchten, kruiden, etc. * Sommige mensen geven namen aan hun moederdeeg, in mijn ronde op internet kwam ik Herman tegen, anderen vinden Truus leuker… * Het laten rijzen varieert van enkele uren in de kamer tot een hele nacht in een koude ruimte… * Ook zijn er lui die verwarmen de oven voor, anderen beginnen te bakken in een koude oven… Je begrijpt het al…. Je zult het zelf moeten ervaren en jouw eigen methode moeten vinden. Vandaag krijg je mijn manier…. In de meeste gevallen wordt brood bij de bakker en de supermarkt gebakken van fabrieksmatige gist. Bij een desembrood wordt gebakken met zuurdeeg, moederdeeg of starter. Allemaal hetzelfde woord voor een natuurlijk gistingsproces, waarbij de langzame rijping van het gist een heerlijke smaak, mooie en malse kruim en een knapperige korst geeft aan het brood. Het is een oerbrood waarvan bekend is dat het de 17e eeuw voor Christus in Egypte per ongeluk is ontstaan. Een deeg wordt vergeten....en verzuurt, wordt toch gebakken en blijkt luchtig en smakelijk. Om zo’n oerbrood te kunnen bakken (en wie wil dat niet, na mij verhaal), heb je een moederdeeg nodig. Je moet dus even wat tijd & moeite investeren. De gisten zitten gewoon in de omgevingslucht en komen vanzelf in het deeg terecht, waar ze hun werk gaan doen. Overal zijn er weer andere gisten, die nét weer ander moederdeeg maken. In de graankorrels zelf bevinden zich ook natuurlijke micro-organismen en fermenten die zich onder de juiste temperatuur en vochtigheid gaan ontwikkelen. Uiteindelijk vormen zij samen met (melkzuur)bacteriën een zurige en schuimige deegpap. Deze micro-organismen hebben voedsel nodig om zichzelf te vermenigvuldigen. Zij eten suikers die worden gevormd door het meel en vormen zelf azijnzuur, alcohol en kooldioxide. Het laatste zorgt voor het rijzen van het brood. Na een X-aantal dagen is een duidelijk gerezen moederdeeg ontstaan, dat staat te popelen om een brood te worden! Mijn moederdeeg is gestart met biologische roggemeel, dat heb ik eens gekocht om lebkuchen te bakken (peperkoek) en staat dus al in mijn keukenkastje. Dat is gunstig want ik begrijp uit allerlei verhalen van internet, dat daar al waardevolle bacteriën in zitten, die meehelpen met het gistingsproces. Ik gebruik een plastic bak met deksel en maak van enkele eetlepels roggemeel en bronwater een dik pannenkoekbeslag. Voor de zekerheid roer ik met een plastic of houten lepel…. Het is heerlijk weer en dus zet ik de bak, zonder deksel een uurtje buiten. Daarna op kamertemperatuur met de deksel er losjes op. ’s Avonds heb ik er twee eetlepels roggemeel en een scheutje (plat)bronwater doorgeroerd. Zie foto 2 (onderstaand) voor bak met deegpap. De tweede dag roer ik zowel ’s ochtends als ’s avonds twee eetlepels roggemeel en scheut bronwater erdoor en zet weer weg. De derde dag neem ik een foto en doe hetzelfde als dag 2. Maar ik neem vandaag volkoren tarwemeel (geen biologische) i.p.v. roggemeel, omdat ik bang ben een heel zuur moederdeeg te krijgen. Zoals je ziet op foto 3 (onderstaand), begint het al te bubbelen. De kleur wordt meer askleurig en het ruikt nu lichtzuur. Niet onaangenaam. De vierde dag laat ik het deeg met rust en doe helemaal niets. Alleen kijk ik even stiekem …. De vijfde dag doe ik hetzelfde als de derde dag en roer ’s ochtends en ’s avonds 2 eetlepels volkoren tarwemeel en een scheut bronwater door het deeg. Het bubbelt zachtjes en rustig door… De zesde dag kijk in ’s ochtends in het bakje en zie dat het duidelijk gerezen is! Zie onderstaand filmpje, voor uiterlijk van rijpe desem. Vanavond ga ik mijn eerste poging doen een brood te bakken (volgens recept Ineke Berentschot). Om het deeg nog even extra te verwennen, geef ik nog wat ‘voeding’ en roer er ’s ochtends 2 eetlepels roggemeel door, maar geen water. ’s Avonds rond 20.00 uur zet ik een kom op mijn weegschaal en zet het gewicht op nul en weeg ik 450 gram (biologisch) tarwemeel (Koopmans bij Super de Boer!) af en strooi 7 gram zout (1 ½ % van het meelgewicht) bij het meel en schep daarbij 150 gram gerijpt moederdeeg. Ik meet 300 ml. koud leidingwater (70% van het meelgewicht) af. Ik heb gelezen dat koud water beter is, omdat het deeg langzaam moet rijzen en wijk daarbij af van het originele recept. Met een houten lepel meng ik alles door elkaar en voeg zoveel water toe, dat het deeg net niet meer plakt en één geheel vormt. De hoeveelheid water is afhankelijk van de dikte van het moederdeeg en het gebruikte meel voor het bakken en zal telkens variëren. Kneed het deeg 5 minuten rustig door. Gebruik een beetje bloem als het blijft plakken aan de vingers/aanrecht. Vorm een bol, leg het in een bestoven kom, bestuif met een beetje bloem en dek af met een schone theedoek. Ik zet het weg op een rustig plekje in de kamer. De temperatuur van de kamer is ca. 21 graden. Het moederdeeg geef ik nog een beloning door wat extra roggemeel erdoor te roeren. De zevende dag til ik vol verwachting de theedoek op… en zie dat het deeg mooi gerezen is tot wel de dubbele hoeveelheid! Ook mijn moederdeeg is flink gerezen, dat zet ik na doorroeren met de deksel erop in de koelkast, tot ik het weer nodig heb. Dan breng ik het weer tot leven door het op kamertemperatuur te voeden met meel en water en begint de cyclus weer opnieuw. De deegbol haal ik uit de schaal en vorm zo goed en kwaad als het gaat een nieuwe bol, zonder het deeg al teveel te kneden. Ik leg het op een licht bestoven siliconenbakmat en knip het deeg stervormig in (in één van de filmpjes maakt de bakker overlangs inkervingen in het brood, dat daardoor beter kan rijzen in de oven, inmiddels kerf ik het zelf ook zo in), bestuif het met een beetje meel en leg er een theedoek over. Ik laat het een dik uur op kamertemperatuur rijzen. Ik zet de oven op 190 graden C., haal al mijn bakplaten eruit. Zet onder in de oven een schaaltje heet water en schuif het brood op een bakplaat in de nog koude oven (zie bij reacties: Ineke Berentschot onder de blog) en laat 1 uur bakken. Ik zie tussentijds dat het brood nog verder rijst in de oven en ruik in huis de heerlijke geur van broodbakken. Na 1 uur haal ik het eruit en hoor aan het doffe geluid bij het bekloppen van het brood, dat het gaar is! Ik wacht geduldig tot het brood is afgekoeld… Ik snijd met een scherp broodmes enkele plakken van het ultraknapperige brood en eet het alleen met boter. Wauw…wat een lekker brood! Helemaal vol van smaak, in de verte proef ik iets licht zurigs, maar helemaal niet overheersend. Het kruim is soepel en heeft af en toe grote gaten. Zie foto 4 en 5. De volgende keer ga ik een brood bakken met toevoeging van een handje speltmeel, dat schijnt een nootachtige smaak te geven. Ik denk dat mijn brood nog wat meer in de hoogte kan rijzen, maar ik ben al blij met dit resultaat! Naast de informatieve site van Ineke, heb ik als extra hulp twee video's geplaatst. Een Amerikaanse kok (in het Engels) vormt en bakt een desembrood. Heel verhelderend. Een licht geolied werkblad en handen kan goed werken. De video's kun je helemaal onderaan mijn blog terugvinden.

Bron: irenekookt.blogspot.nl

Gisteren hadden we in het buitengebied van Zeewolde op de Sterappellaan 13 bij de Appelhof de jaarlijkse aspergeworkshop die verzorgd wordt door Herman de Heus en zijn vrouw en medewerkers van de fantastische groentenkraam Betuwe Expresse Zeewolde die op woensdag en zaterdag in het dorp te vinden is, of bij de Lidl (zaterdag) of op het parkeerterrein bij AH. Wat was het weer een lust voor het oog EN natuurlijk voor onze magen! Verwend tot en met; versgeperste flesjes jus d'orange stonden klaar op tafel, flesjes tafelwater, vrolijk gekleurd tafellinnen en een gezellige print servetjes. Aan alles was gedacht! We begonnen de avond met een voorgerechtje van groene asperges op een bedje van diverse soorten pluksla, gegarneerd met een mals stukje rosbief, een braam, een takje bloedbessen (topkwaliteit rode bessen), wat groentekiemen (barstensvol vitamines en mineralen) en Hermans' secret dressing en deze maakte de smaakbeleving compleet. Niet vet maar lekker fris! Ook deze is natuurlijk bij de kraam te koop net als vele exotische fruitsoorten, superfoods (zoals hennepzaad, gojibessen, moerbeibessen) Erna kregen we een lekker wit hard puntje uit de oven, belegd met 2 witte asperges, wat gesmolten kaas, paprikapoeder en wat groene kruiden. Een leuk ideetje voor de Paasdagen bij de brunch of het Paasontbijt. De asperges zijn dit jaar veel vol smaak. Herman haalt ze in Noord-Limburg bij een boer en dat is te proeven. Hij had afgelopen weekend een klant bij de kraam vertelde hij uit Zuid-Afrika en die had een paar kilo goed ingepakt in natte theedoeken meegenomen naar zijn thuisland en ook daar weet men nu de Venlose asperges te waarderen!! Dat is toch geweldig en dan ben je trots! Als tussengerechtje, groene asperges met home-made rode pesto (lekker pittig, vol smaak!!, complimenten Herman!!, Italia-fan als ik ben), Parmezaanse kaas en mooie pijnboompitten (de langwerpige zijn de beste kwaliteit, de ronde zijn uit China en ik heb van een KNO-arts in Harderwijk begrepen dat bij deze soort pijnboompitten regelmatig een ernstige allergie optreedt in de mondholte). Als hoofdgerecht, witte asperges met gestoomde Spaanse krieltjes die even aangebakken waren, een klontje boter om het af te maken, een prachtig takje verse dille en een plakje gerookte zalm. Mmmmmmmm...... Als afsluiting de bekende Kalteraardbeien; als u deze nog niet eerder geproefd hebt of van heeft gehoord; absoluut een keer gaan proeven want je bent verkocht! Ze worden geteeld door de familie Kalter. Vol zorg en aandacht en dat is te proeven! Sappig, zoet en altijd vers, geen rotte exemplaren ertussen zoals soms wel bij de andere (zeker de Spaanse aardbeien voorkomt). Gewoon zo uit het vuistje, met een beetje balsamico-azijn eroverheen gesprenkeld om nog beter hun smaak te proeven of heel gek maar wel erg lekker! een beetje zwarte peper erover gemalen. Het prikkelt de smaakpapillen extra en dat geeft een ultieme smaakbeleving! Lekker met een bol roomijs met wat olijfolie eroverheen gesprenkeld. Probeer het eens met de komende Pasen! Kortom, verwennerijtjes op ons bord gisteravond, gezellig gekletst met onze tafelgenoten en weer een stukje geschiedenis van Zeewolde gehoord uit de beginjaren en weetjes uitgewisseld. Zo raak je iedere keer weer in leuke gesprekken en zoals ik op mijn visitekaartje heb gedrukt staan; Eten brengt mensen bij elkaar en dat is en blijft mijn streven!!

Bron: fareladolcevita.blogspot.nl

Vanavond met de gekregen ingredienten van de maaltijdenbox van Hello Fresh waar ik eerder over vertelde, een pizza gemaakt. De bodem werd kant-en-klaar geleverd, een blikje Delmonte tomatenpuree, verse knoflook met alle benodigde groenten (rode paprika, rucola, champignons), heerlijke buffelmozzarella van Tozzi, rauwe ham uit Spanje. Alleen nog wat goede olijfolie erover sprenkelen, oregano en versgemalen peper. Zo ging hij de oven in, 15 minuten op 200 graden...................Toen hij eruit kwam, nog wat plukjes verse rucola erover voor een lekkere bite! De groenten waren krakend vers, vooral de paprika. Buonissimo zouden de Italianen zeggen. Vanavond een leuk telefoongesprek gehad met Tim Brandt, de eigenaar van Olioliva die vanaf het jaar 2005 prachtige biologische olijfolies verkoopt op zijn site www.olioliva.nl Samen met zijn 2 broers runt hij de site met de highclass olijfolie-soorten van Fattoria Bernardini die met vele grote prijzen gelauwerd is (Bernardini is een landgoed in Toscane, al eeuwenlang houden zij zich met olijfolie bezig, uit Lucca. Je kunt ook bij hen als een vorst overnachten in prachtige kamers maar nu even naar de olijfolie, deze is verkrijgbaar in vele maten, in blik, fles etc.) die o.a. in de keuken van restaurants als Basiliek en Ratatouille in Harderwijk gebruikt wordt en door De Grote Kok Sergio Herman, de chef-kok van restaurant Oud-Sluis in het Zeeuwse-Vlaamse Sluis. Het is dus niet zomaar een olijfolie, hierin zijn veel kwaliteitsverschillen te ontdekken en te proeven. Volgende week zijn er chocoladetruffels met deze fantastische olijfolievulling te koop. Dat belooft veel goeds........ik kan niet wachten. Ook Tim Brandt schenkt van iedere bestelling aan olijfolie 3 euro aan Lotte's Leven. Hij is net als ik dorpgsgenoot van Lotte waar ik vaker over mail. Nog een keer de website www.lottes-leven.nl. De pizza was krokant en voor herhaling vatbaar!

Bron: fareladolcevita.blogspot.nl

Ik neem geen ijsje voor je mee is net zo gemeen als alleen een appeltaart opeten terwijl er zestien mensen zin in appels hebben... (Uit: Geen ijsje, Herman Van Veen) Nope, nog niet veel ijsrecepten om aan de 'grote' klok te hangen. Oeps, ben ik dan even gemeen als Herman? Nu ja, om het kokos- lychee -ijs (foto hierboven) dat ik van de week maakte zou ik nochtans niet verlegen moeten zijn... Jammer genoeg schreef ik de hoeveelheden niet op die ik in het recept gebruikte maar als ik het goed heb ging er 200 ml kokosroom, 200 ml rijstroom (sojaroom zal waarschijnlijk nog een beter resultaat geven maar met Lanke zijn soja-allergie kon ik niet anders dan rijstroom gebruiken) , 2 el lycheesap, 2 el citroensap, zest van 1 citroen en 4 lychees (uit blik) in de blender. Nachtje in de ijskast en nadien 40 minuten in de ijsmachine. Opdienen deed ik met de overige lychees, gebruinde kokosschilfers en een ietsiepietsie suiker/zest/citroensap mengeling. 't Was echt lekker. Ik ben nu eenmaal gek van alles met citroen en kokos lust ik ook graag. Kon bijna niet tegenvallen. Ik vond het ijs wel niet romig genoeg maar dat komt denk ik door het gebruik van de rijstroom. Een volgende keer wil ik het zeker eens met sojaslagroom proberen. Eerder maakte ik nog een paar andere ijsrecepten: Het banaan-amandelchoco-ijs (2 bananen, 50 gr suiker, 100 ml rijstroom, 250 ml amandelchocomelk, 1 el cacao, 2 gr agar-agar) was niet slecht maar kan beter. Het vanille-ijs ( amandelmelk, rijst- en amandelroom, vanillepoeder, agave, vegabin) was volledig mislukt. Vermoedelijk heb ik bij het koken per ongeluk teveel bindmiddel gebruikt. Meteen toen het uit de pot kwam zag ik al dat er iets mis was. Bah, 't leek wel behangerslijm maar 'k gaf het toch 't voordeel van de twijfel en kieperde het 24 uur later goed gekoeld in de ijsmachine. Jammer genoeg belandde de hele rimram vanmiddag in de vuilnisbak. Niet te vreten. Dit recept voor 'vanille-ijs' met de cashewnoten lukte maar 'k vind het zelf niet meteen super van smaak. Kan gebeuren natuurlijk als je een verkeerde soort (moeten de rauwe zijn) noten gebruikt. Nee, op deze manier de naam vanille-ijs niet waardig. Volgende keer beter. Met een grote toef sojaslagroom en wat chocoladeschilfers was het best te eten hoor. Zelfs wat mokka-achtig van smaak. Vegan ijs maken lukt wel maar het ook nog sojavrij en toch romig krijgen is nóg een ander paar mouwen. En zo blijft ne mens bezig hé. :-) Wordt weer vervolgd dus...

Bron: nanabeegeniet.blogspot.be

Nog bedankt! Wie kent het niet? De vriendschap cake ook wel Herman genoemd. Wat is het idee er achter, een vriend, vriendin, familielid of tja iemand anders. Maakt een desemstarter (Herman) dat duurt ongeveer 10 dagen. Voeden, zorgen en roeren! Deze starter deel je dan in drieën, 1 voor je cake, 1 voor een nieuwe starter en 1 om weg te geven. Wat sociaal ;) was vroeger de normaalste zaak van de wereld. Net zoals mijn vorige blog over ciabatta, de biga is ook een desemstarter. Deze deel je dan met familie en dorp bewoners. Zo heeft ieder zijn aandeel en zal de starter blijven leven. Nou was ik de gelukkige, een Herman voor mij #bloos Mijn vriendin heeft een vriendschap cake gebakken. En voor mij een 1/3 deel Herman, maar ik ben geen zoetekauw.... nou dan heb je met deze cake mooi pech! Herman ruikt zuur en fris, iets van azijn en appeltjes fris. Maar ik wil er dus proberen een brood van te bakken. Een zuurdesem brood dus. Geen idee of het lukt, Herman houd nogal van suiker namelijk en een zoet brood zit ik niet op te wachten. Volgens mij heeft niemand dit eerder geprobeerd, of nooit met de rest van de wereld gedeeld. Op internet kan ik niet zo snel iets vinden alleen de cake versie. Maar ook daar zijn de variaties niet breed. Wat gebruiken we: 330 gram Herman 500 gram Patent Bloem 150 ml Water 7 gram Zout 30 gram Boter Het is nu niet anders als een ander deeg zetten, wel gebruik ik een stuk minder water omdat Herman ook nog vloeibaar is. Lauw water met de boter en het zout. Bloem erbij. En dan kunnen we gaan kneden met de hand of machine. Herman erbij. Nu kneden we ongeveer voor 20 minuten tot we een soepel deeg hebben. Dit hebben we ongeveer na 20 minuten kneden. Nog even met de hand al is het alleen voor het gevoel. Opbollen tot een grote bol. Mooi strak en alle naden onderop de bol proberen te krijgen. Kan nu op een bakplaat. Ik snij nog een kruis in de bovenkant. Bestrooien met bloem tegen het plakken. En afdekken met een theedoek of verhoudfolie. En nu minimaal 6 uur rijzen. Haha wil je dit bij je soep? Niet pas in de middag beginnen :) Na een uur rijzen. Na 3 uur rijzen. En na 6 uur rijzen ongeveer 4x zo groot geworden. De oven kan op 225'c en dan bakken we hem ongeveer 25 minuten. Wow wat een lucht in huis, een combinatie van brioche en yoghurt. En hij is groot geworden. Na een uur afkoelen is het tijd geworden om te proeven. Ver weg proef je nog een zoetje maar niet storend, Fris in de neus heel aangenaam. Ik ga hier eens een dikke laag boerenroomboter opsmeren! Take care and share. Wil je zelf aan een Herman beginnen? Hou dan deze blog in de gaten BUITEN. Hier staat binnenkort een compleet verslag, maar kan je niet wachten dan heb je misschien hier wat aan. Hermancake Herman is al jaren bekend en komt, volgens zeggen, oorspronkelijk uit Amerika, alwaar de Amish hem al maakten uit liefde voor de ontvanger. Als je een Herman krijgt, is dat een teken van liefde, vriendschap en vertrouwen. Als je goed voor Herman zorgt, heb je de lekkerste lekkernij die je maar kunt bedenken. Krijg je er alsmaar geen? Start dan zelf je Herman en geef hem door! Let er wel op, dat je Herman altijd in een glazen schaal maakt en met een houten lepel werkt. Plastic is een goede tweede optie, maar METAAL is uit den boze, daar wordt Herman niet blij van! Dit is het cake recept voor een Herman (en als je hem gekregen hebt, start je bij dag 2): 100 gram suiker 250 ml warm water 1 zakje gist van 7 gram 225 gram bloem een glazen schaal een houten lepel Los de suiker op in een half kopje van het warme water. Strooi de gist erbij en laat dit 10 minuten staan. Roer de rest van het water erbij, evenals de bloem. Klop dit met de lepel tot een mooi glad beslag en dek het af met een vochtige theedoek. Laat dit rusten op kamertemperatuur tot de volgende dag. Hoe wil Herman gevoed worden? Je moet Herman goed verzorgen. Zet hem nooit in de koelkast, maar zorg dat hij warmte krijgt. Dek Herman niet af, zodat hij kan ademen - een theedoek eroverheen leggen mag wel. Hij zal flink groeien, dus zorg dat je Herman bewaart in een ruime schaal (niet van metaal!). dag 1 Vandaag heb je Herman gekregen (of gemaakt) en wil hij wennen aan zijn nieuwe omgeving en een beetje uitrusten voor het groeien dag 2 en 3 Roer Herman een paar keer per dag goed door, dat vindt hij fijn. dag 4 Herman heeft honger gekregen, geef hem daarom het volgende te eten: 250 ml melk 200 gr suiker 125 gr bloem dag 5 t/m 8 Roer Herman een paar keer per dag goed door, daar houdt hij van. dag 9 Herman heeft weer honger en wil het volgende eten: 250 ml melk 200 gr suiker 125 gr bloem Dit is het moment dat Herman verdeeld gaat worden over 3 bakjes. Bakje 1 geef je aan een vriend(in) of familielid die je graag het genoegen van Herman gunt. Bakje 2 wordt je volgende Herman (ga verder bij dag 2), maar je mag bakje 2 ook aan een vriend(in) of familielid geven. Bakje 3 gebruik je om door te gaan naar dag 10. dag 10 Vandaag heeft Herman enorme honger en daarom verwen je hem met een feestmaal: 250 gr bloem 200 gr suiker 200 gr noten en/of rozijnen 150 ml olie 2 eieren 2 theelepels bakpoeder 2 theelepels kaneel 1 theelepel zout 1 appel in stukjes Oven voorverwarmen tot 170 °C. Vet de bakvorm in en bestrooi het blik met suiker Doe het deeg in een springvorm of cakeblik Bak de cake in 60 tot 75 minuten gaar

Bron: ferrywijsman.blogspot.nl

Terug van weggeweest: een kort tripje richting Zuid-Spanje, waar we mochten genieten van een luxe villa met verwarmd buiten zwembad, fitnessruimte, ... We hebben eens mogen proeven en nu terug naar de realiteit. Dit receptje is er nog eens eentje van Jamie Oliver uit zijn boek "15 minuten" of zoals bij mij "las comidas de Jamie en 15 minutos". Eerlijk toegeven, ik kook graag zonder tijdsdruk, dus heb ik er niet de timer naast gehouden. Het is zeker snel klaar, en smaakt verrukkelijk. Wat heb je nodig? De kip 8 onderste kippenbouten, zonder bot en zonder vel. 1 kl à 1 el Chinese 5 kruiden poeder (in het boek staat 1 el, ik zou zeggen naar smaak) 2 el zoete chilisaus 2 el sesamzaadjes arachideolie of andere plantaardige olie (Jamie gebruikt olijfolie, dat doe ik nooit als ik iets Oosters maak, ik hou de woorden van Sergio Herman hier in het achterhoofd!) Salade 200 gr rijstnoedels sesamolie 2 kropjes gem salade (little gem) of andere salade zoals ijsbergsla in stukjes als je dat wil een beetje watermeloen (heb ik weggelaten) een bosje radijsjes in stukjes een half bosje munt (heb ik ook niet gebruikt) een half bosje koriander Dressing 2 el sojasaus 1 el vissaus 1/2 rood pepertje 1 stuk verse gember (1 à 2 cm) lenteuitjes 2 limoenen 1 knoflook teen Wat moet je doen? Maak de rijstnoedels klaar zoals op de verpakking staat vermeld. Kruid dan de kip : leg hiervoor de kip op een stukje bakpapier en kruid de kip met een beetje zout en peper en de Chinese 5 kruiden mix. Plooi het papier en klop de kip een beetje platter (bijvoorbeeld met een deegrol) Verwarm in een pan een beetje arachideolie en bak de kip aan. Ga intussen verder met het maken van de salade: doe hiervoor de noedels in een grote kom, en meng met een beetje sesamolie. (Jamie bakt nog een gedeelte van de noedels apart) Doe de gems of ijsbergsalade erbij samen met de radijsjes en de korianderblaadjes (en munt) Maak ook de dressing: Mix de koriandersteeltjes samen met de sojasaus, vissaus, percepties, gember, knoflook, lenteui, sesamolie en naar smaak limoensap tot een homogeen mengsel. Intussen is de kip gaar: doe het overtollig vet uit de pan en zet de kip terug op het vuur. Voeg de zoete chilisaus erbij en de sesamzaadjes. Werk alles af: doe de dressing bij de salade en meng alles goed. Serveer de kip samen met de lekker salade. Als decoratie kan je op de kip nog wat korianderblaadjes doen. mi

Bron: donnacaramella.blogspot.be

Dit heerlijke recept is zo puur en zo lekker; want doordat de ingrediënten echt super smaakvol zijn, heb je weinig nodig. Ik vind dit een echt vrouwelijk gerecht. Het is sierlijk en delicaat en de mosselen hebben iets kwetsbaars en vrouwelijks. Deze pasta is één van de lekkerste dingen die er bestaan. (Probeer hem ook eens met venusschelpen!) Ik werd op het idee gebracht door één van mijn favoriete series op you tube te kijken; Two Greedy Italians. Hierin trekken de twee oude Italiaanse koks Antonio Garluccio en Gennaro Contaldo door Italië heen en al kibbelend laten zij Italië en de Italiaanse keuken zien. Zo leuk! Zo maak je het; Nodig bak verse mosselen 2 tenen knoflook, fijngehakt 1 rode peper, in ringetjes (zaden er in laten) bos peterselie, gehakt witte wijn olijfolie spaghetti Zet water op om de spaghetti in te koken. Spoel de mosselen goed schoon of laat ze weken. Voor 2 personen heb je aan een halve bak genoeg. Laat in een grote koekenpan een flinke bodem olijfolie warm worden. Voeg de rode peper en knoflook toe en laat even bakken. Doe vervolgens de mosselen erbij, samen met een scheutje witte wijn. Doe een deksel op de pan. Laat de mosselen een minuut of vijf stomen in de pan tot de schelpen open gaan. Als de spaghetti klaar is, voeg deze aan de mosselen toe en roer alles door elkaar. Doe er de peterselie doorheen. Besprenkel eventueel met nog wat olijfolie en bestrooi met wat zeezout. Serveer met een schijfje citroen. Wist je dat Sergio Herman een nieuw restaurant in Antwerpen opent? En dat dit restaurant 'een ode aan de vrouw' is? Niet alleen de naam, The Jane , maar ook de uitstraling en gerechten moeten dit uitstralen. En om te vieren dat zijn prachtige nieuwe restaurant open gaat op 25 maart, organiseert Accor een wedstrijd. Inzenders moeten hun meest vrouwelijke recept opsturen. Met bovenstaand recept doe ik mee aan de wedstrijd! Ben benieuwd of de jury het met mij eens is... (wordt vervolgd)

Bron: aboutfoodandfashion.blogspot.nl

Deze week is "Mijn Pop-Up Restaurant" opnieuw begonnen. Door de aanwezigheid van Sergio Herman als jurylid behoort dit programma tot één van mijn favorieten. Ik bedoel maar, die mens zijn commentaren zijn toch zalig ? Twee keer per week is dit pure ontspanning voor mij. Voor de kandidaten zal het iets minder ontspanning zijn, vermoed ik. Langs de andere kant, het is niet het eerste seizoen dus je weet wat je te wachten staat wanneer je je inschrijft als kandidaat. Zo is het al elk seizoen de gewoonte dat de kandidaten eerst in team moeten koken voor de jury, zodat deze kan zien wat voor vlees ze in de kuip hebben. Nu, chapeau als je het aandurft om voor Sergio Herman te koken. Ik zou dat gewoon niet durven en ik kook dan nog best goed (oeh, dat klinkt héél onbescheiden ...). Als ik het dan toch ooit zou durven, dan zou ik zeker kiezen voor een gerecht waarvan ik het recept van A tot Z en terug ken, voor een gerecht dat ik al vele malen zou hebben gemaakt. Eén van de kandidaten nu vond het echter blijkbaar nodig om eens iets nieuw uit te proberen, quiche van quinoa. Moedig maar misschien toch ook niet zo bijster slim. De commentaren waren niet echt lovend (om het nog zacht uit te drukken), haar recept bleek niet echt een topper. Toch zette het mij aan om eens wat te zoeken op Google naar recepten voor quiche met quinoa, mijn nieuwsgierigheid naar deze combinatie was gewekt. Ik vond al vrij snel een recept op Urban Superchefs, een Nederlandse website die recepten verzamelt van bloggers. Of verzamelde moet ik eigenlijk zeggen, want blijkbaar is er sinds januari 2015 niets meer gepost. In tegenstelling tot het gebruikte recept in "Mijn Pop-Up restaurant" bleek dit wel een succes. De smaak zit zeer goed, de quiche is zeker niet droog (om één van de hierboven vermelde commentaren te gebruiken, hij zou niet al het water uit een zwembad opzuigen als je hem erin gooit ;-)), hij vergt zeer weinig voorbereiding en is dus snel klaar. Ideaal voor als je weinig tijd en / of zin hebt om te koken maar toch iets lekker op tafel wil zetten. En vegetarisch, dus uitstekend geschikt nu voor de Dagen Zonder Vlees ! BEREIDING (voor 1 quiche voor 3 à 4 pers) : Kook 175 gr quinoa volgens de aanwijzingen op de verpakking. Ondertussen laat je ook 375 gr diepvriesspinazie ontdooien (ik gebruikte spinazie met room). Meng de quinoa met de spinazie en laat wat afkoelen. Snij 2 sjalotjes en 3 teentjes knoflook zeer fijn. Meng 250 gr ricotta met 4 losgeklopte eieren, de knoflook en de sjalotjes, een snuifje fleur de sel, 2 koffielepels Dijon mosterd en 75 gr geraspte parmezaan. Doe hier het afgekoelde quinoa - spinazie mengsel bij en meng goed. Giet dit mengsel in een ingevette ronde taartvorm en bak 30 à 35 minuten in een voorverwarmde oven van 175 °. Je kan hier gerust 2 dagen van eten, bij het opwaren blijft de quiche goed en de smaak zit zelfs een dag later nog iets beter. Wat heb je dus nodig : 175 gr quinoa 375 gr diepvriesspinazie (met room) 2 sjalotjes 3 teentjes knoflook 250 gr ricotta 4 eieren snuifje fleur de sel 2 koffielepels Dijon mosterd 75 gr parmezaan SMAKELIJK :-)

Bron: peggyspastime.blogspot.be

Terug van weggeweest: een kort tripje richting Zuid-Spanje, waar we mochten genieten van een luxe villa met verwarmd buiten zwembad, fitnessruimte, ... We hebben eens mogen proeven en nu terug naar de realiteit. Dit receptje is er nog eens eentje van Jamie Oliver uit zijn boek "15 minuten" of zoals bij mij "las comidas de Jamie en 15 minutos". Eerlijk toegeven, ik kook graag zonder tijdsdruk, dus heb ik er niet de timer naast gehouden. Het is zeker snel klaar, en smaakt verrukkelijk. Wat heb je nodig? De kip 8 onderste kippenbouten, zonder bot en zonder vel. 1 kl à 1 el Chinese 5 kruiden poeder (in het boek staat 1 el, ik zou zeggen naar smaak) 2 el zoete chilisaus 2 el sesamzaadjes arachideolie of andere plantaardige olie (Jamie gebruikt olijfolie, dat doe ik nooit als ik iets Oosters maak, ik hou de woorden van Sergio Herman hier in het achterhoofd!) Salade 200 gr rijstnoedels sesamolie 2 kropjes gem salade (little gem) of andere salade zoals ijsbergsla in stukjes als je dat wil een beetje watermeloen (heb ik weggelaten) een bosje radijsjes in stukjes een half bosje munt (heb ik ook niet gebruikt) een half bosje koriander Dressing 2 el sojasaus 1 el vissaus 1/2 rood pepertje 1 stuk verse gember (1 à 2 cm) lenteuitjes 2 limoenen 1 knoflook teen Wat moet je doen? Maak de rijstnoedels klaar zoals op de verpakking staat vermeld. Kruid dan de kip : leg hiervoor de kip op een stukje bakpapier en kruid de kip met een beetje zout en peper en de Chinese 5 kruiden mix. Plooi het papier en klop de kip een beetje platter (bijvoorbeeld met een deegrol) Verwarm in een pan een beetje arachideolie en bak de kip aan. Ga intussen verder met het maken van de salade: doe hiervoor de noedels in een grote kom, en meng met een beetje sesamolie. (Jamie bakt nog een gedeelte van de noedels apart) Doe de gems of ijsbergsalade erbij samen met de radijsjes en de korianderblaadjes (en munt) Maak ook de dressing: Mix de koriandersteeltjes samen met de sojasaus, vissaus, percepties, gember, knoflook, lenteui, sesamolie en naar smaak limoensap tot een homogeen mengsel. Intussen is de kip gaar: doe het overtollig vet uit de pan en zet de kip terug op het vuur. Voeg de zoete chilisaus erbij en de sesamzaadjes. Werk alles af: doe de dressing bij de salade en meng alles goed. Serveer de kip samen met de lekker salade. Als decoratie kan je op de kip nog wat korianderblaadjes doen. mi

Bron: donnacaramella.blogspot.be

Copyright 2017 ® - Contact